Identyfikatory produktów: zmiany od 1 listopada dla sprzedawców spoza UE

Osoba w kamizelce odblaskowej skanująca paczkę w centrum logistycznym.
Aktualności

Zgodnie z przewidywaniami od 1 listopada 2026 r. identyfikatory produktów mają stać się obowiązkowe w przypadku towarów importowanych do Unii Europejskiej w ramach sprzedaży B2C na odległość. W związku z reformą unijnych przepisów celnych szczególną uwagę zwrócono na przesyłki e-commerce o niskiej wartości. Oznacza to, że firmy będą musiały uwzględniać w danych celnych więcej szczegółowych informacji o poszczególnych produktach.

Dla firm e-commerce spoza UE, które sprzedają towary konsumentom w Unii Europejskiej, ważne będzie wcześniejsze przygotowanie tych informacji. Brak danych dotyczących identyfikatora produktu może uniemożliwić organom celnym odprawę przesyłki, co może spowodować opóźnienie w dostarczeniu zamówienia do klienta.

Czym dokładnie jest identyfikator produktu, których przesyłek dotyczą nowe wymagania i gdzie firmy mogą znaleźć potrzebne informacje?

Czym są identyfikatory produktów?

Identyfikatory produktów, czyli PID (Product Identifiers), to kody umożliwiające rozpoznanie konkretnego produktu w zgłoszeniu celnym.

Kod HS określa kategorię taryfową, do której należy dany produkt, natomiast PID identyfikuje konkretny wysyłany produkt. Kod HS może na przykład wskazywać, że dany towar jest rodzajem urządzenia elektronicznego. Identyfikatory PID pozwalają natomiast określić konkretną ofertę sprzedawcy, model producenta oraz, jeśli jest dostępny, powszechnie stosowany kod kreskowy.

Wprowadzenie bardziej szczegółowych informacji o produktach ma wspierać::

  • dokładniejsze monitorowanie produktów,
  • egzekwowanie przepisów dotyczących bezpieczeństwa konsumentów,
  • wykrywanie podrabianych towarów,
  • ocenę ryzyka przez organy celne,
  • weryfikację zgodności z przepisami.

Od 1 listopada organy celne będą mogły określić nie tylko rodzaj towaru wprowadzanego na teren UE, ale także to, jaki dokładnie jest to produkt.

Pracownicy w kamizelkach odblaskowych pakujący odzież do kartonów.

Kiedy identyfikatory PID mają stać się obowiązkowe?

Informacje dotyczące raportowania PID zostały opublikowane 1 lipca 2026 r., aby zapewnić klientom czas na przygotowanie wymaganych danych o produktach przed 1 listopada.

Zgodnie z przewidywaniami od 1 listopada 2026 r. raportowanie identyfikatorów PID ma stać się obowiązkowe. Jeśli wymagane informacje PID nie zostaną przekazane, organy celne mogą odmówić odprawy przesyłki.

Firmy powinny więc wykorzystać okres poprzedzający listopad 2026 roku, aby sprawdzić swoje katalogi produktów, ustalić, gdzie przechowywane są odpowiednie kody, oraz upewnić się, że informacje te mogą zostać uwzględnione w danych wysyłkowych i celnych.

Których przesyłek dotyczą zmiany?

Nowe wymaganie dotyczy przede wszystkim towarów importowanych do UE w ramach sprzedaży na odległość bezpośrednio na rzecz konsumentów. Obejmuje to:

  • sprzedaż B2C na odległość obejmującą towary importowane do UE,
  • zamówienia e-commerce sprzedawane konsumentom w UE,
  • przesyłki o niskiej wartości, szczególnie przesyłki objęte zmianami celnymi związanymi z progiem 150 euro.

Tradycyjny import B2B pomiędzy firmami zarejestrowanymi jako podatnicy VAT zasadniczo nie jest objęty nowym wymaganiem. Zgodnie z obecnymi wytycznymi poza jego zakresem pozostaje również import komercyjny obsługiwany w ramach standardowych procedur celnych.

Firmy obsługujące zarówno zamówienia B2B, jak i B2C powinny upewnić się, że ich systemy i procesy zarządzania danymi umożliwiają rozróżnienie tych rodzajów przesyłek.

Obowiązek ten będzie dotyczyć wszystkich sprzedawców mających siedzibę poza Unią Europejską, w tym sprzedawców z Wielkiej Brytanii, którzy wysyłają towary do krajów UE, takich jak Francja, Niemcy czy Hiszpania.

Jeśli jednak firma posiada już zapasy magazynowe w jednym z państw członkowskich UE, nowe wymaganie jej nie dotyczy. Zmiany od 1 listopada nie obejmą również sprzedawców z siedzibą w UE, którzy wysyłają towary do innego kraju Unii Europejskiej.

Trzy rodzaje identyfikatorów PID

Identyfikator produktu nadawany przez sprzedawcę, M-PID

M-PID to unikalny kod używany przez sprzedawcę lub platformę internetową do identyfikacji produktu.

Do typowych przykładów należą:

  • kod SKU sprzedawcy,
  • numer artykułu,
  • numer ASIN w serwisie Amazon.

M-PID musi zostać podany w każdym zgłoszeniu importowym B2C do UE, którego dotyczą nowe wymagania.

Kobieta w okularach korzystająca z tabletu przy biurku z laptopem i dokumentami.

Niestandardowy identyfikator produktu nadawany przez producenta, NS-PID

NS-PID jest nadawany przez producenta, wytwórcę lub dostawcę i identyfikuje konkretny produkt w jego własnym asortymencie.

Może to być na przykład:

  • numer części nadany przez producenta,
  • numer modelu,
  • fabryczny kod produktu.

Podobnie jak M-PID, identyfikator NS-PID musi zostać podany w każdym zgłoszeniu importowym B2C objętym nowymi wymaganiami.

Paczki i skaner na stanowisku sortowania w centrum logistycznym.

Standardowy identyfikator produktu, S-PID

S-PID jest identyfikatorem utworzonym zgodnie z uznanym standardem. Przykłady to:

  • GTIN,
  • EAN,
  • UPC,
  • ISBN.

Podanie S-PID jest obowiązkowe, jeśli dla danego produktu istnieje powszechnie uznawany standardowy identyfikator. Jeśli produkt ma już na przykład kod kreskowy EAN lub GTIN, kod ten należy uwzględnić w danych celnych.

Jeśli produkt nie ma takiego identyfikatora, pole S-PID nie jest obowiązkowe.

Osoba w kamizelce odblaskowej transportująca pojemnik z przesyłkami.

Jakie informacje będą musiały przekazywać firmy?

Wymóg dotyczący PID nie zastępuje informacji celnych, które firmy przekazują już obecnie. Wprowadza natomiast dodatkowe, bardziej szczegółowe dane o produkcie.

Dla każdego produktu objętego nowymi wymaganiami firmy powinny przygotować:

  • dokładny opis produktu,
  • właściwy kod HS,
  • kraj pochodzenia,
  • identyfikator produktu nadany przez sprzedawcę, M-PID,
  • niestandardowy identyfikator produktu nadany przez producenta, NS-PID,
  • standardowy identyfikator produktu, jeśli jest dostępny, S-PID,
  • liczbę sztuk,
  • wartość jednostkową,
  • wartość całkowitą.

Obecnie Spring GDS wymaga podania opisu produktu, kodu HS, kraju pochodzenia, wartości, numeru IOSS oraz numeru EORI. Zmiany od 1 listopada wprowadzają dodatkowe informacje wymagane przy wysyłce towarów do UE.

Dane należy przekazywać na poziomie poszczególnych produktów. Muszą być one dostępne w momencie drukowania etykiet wysyłkowych. Jeśli zamówienie zawiera kilka różnych produktów, odpowiednie informacje powinny być dostępne dla każdej pozycji w zamówieniu, a nie jedynie dla całej przesyłki.

Gdzie można znaleźć informacje dotyczące PID?

Wiele wymaganych informacji może być już dostępnych w katalogu produktów firmy, systemie zarządzania magazynem, na platformie e-commerce lub w systemie ERP.

Identyfikatory nadawane przez sprzedawcę można zwykle znaleźć w wewnętrznym katalogu sprzedawcy lub na platformie sprzedażowej. Identyfikatory producenta mogą znajdować się w rejestrach dostawców, dokumentacji produktu albo na jego opakowaniu. Standardowe identyfikatory, takie jak EAN i GTIN, są natomiast często umieszczane pod kodem kreskowym produktu.

Firmy nie powinny jednak zakładać, że każdy system zawiera te same informacje. Dobrym pierwszym krokiem jest porównanie danych o produktach zapisanych na platformach sprzedażowych, w systemach magazynowych oraz w dokumentacji dostawców. Może to pomóc w znalezieniu brakujących lub niespójnych pól.

Osoba pracująca przy laptopie i sporządzająca notatki przy biurku.
Osoba w kamizelce odblaskowej skanująca produkt przy stanowisku pakowania.

Jak firmy mogą przygotować się do zmian?

Przed planowanym wprowadzeniem obowiązku 1 listopada 2026 r. firmy mogą wykonać kilka działań, które ułatwią im dostosowanie się do nowych wymagań.

  1. Sprawdzenie katalogu produktów
    Należy zweryfikować, czy każdy produkt ma identyfikator nadany przez sprzedawcę oraz identyfikator producenta.
  2. Ustalenie standardowych kodów
    Należy zapisać powszechnie uznawane identyfikatory, takie jak GTIN, EAN, UPC lub ISBN, wszędzie tam, gdzie są one dostępne.
  3. Sprawdzenie danych celnych na poziomie produktu
    Należy upewnić się, że opisy, kody HS, kraje pochodzenia, liczba sztuk oraz wartości są kompletne i prawidłowe.
  4. Sprawdzenie możliwości systemów
    Należy potwierdzić, że systemy e-commerce, magazynowe i wysyłkowe pozwalają przechowywać oraz przekazywać dodatkowe pola PID.
  5. Przetestowanie przepływu danych
    Sprawdzenie informacji przed listopadem może pomóc firmom znaleźć ewentualne braki, zanim raportowanie PID stanie się obowiązkową częścią odprawy celnej.

Nowe wymagania celne a sprawniejszy proces doręczenia

Obowiązkowe identyfikatory produktów oznaczają istotną zmianę w zakresie informacji wymaganych dla przesyłek B2C wprowadzanych na teren UE. Chociaż wiążą się z koniecznością przekazywania dodatkowych danych, odpowiednio wczesne przygotowanie może pomóc firmom składać zgłoszenia celne zgodne z przepisami i ograniczyć ryzyko możliwych do uniknięcia opóźnień w odprawie.

W Spring GDS rozumiemy, że zmiany celne mogą zwiększać złożoność międzynarodowego e-commerce. Chcemy pomóc naszym klientom przygotować się na nowe wymagania, jasno je wyjaśniając i wspierając firmy w przygotowaniu odpowiednich danych o produktach.

Naszym celem jest upraszczanie międzynarodowych dostaw i przekazywanie jasnych informacji na każdym etapie zmian. Jeśli potrzebują Państwo pomocy związanej ze zmianami planowanymi na 1 listopada, prosimy o kontakt z nami lub bezpośrednio ze swoim opiekunem klienta.

FAQ

Co się stanie, jeśli od 1 listopada zabraknie wymaganych danych?

Od 1 listopada 2026 r. wymagane dane dotyczące identyfikatorów produktów muszą być podawane dla przesyłek objętych nowymi zasadami. Jeśli zabraknie obowiązkowych informacji PID, organy celne mogą odmówić odprawy przesyłki.

Może to spowodować opóźnienie przesyłki i sprawić, że zamówienie nie dotrze do klienta w planowanym terminie.

Czy PID jest tym samym co kod HS?

Nie. Kod HS określa rodzaj lub kategorię taryfową produktu, natomiast PID identyfikuje konkretny wysyłany produkt.

Wymóg dotyczący PID nie zastępuje kodu HS. Oba stanowią część informacji celnych, które należy przekazać na poziomie produktu.

Czy PID jest tym samym co GTIN, EAN lub kod kreskowy?

Niezupełnie. GTIN, EAN, UPC i ISBN są przykładami standardowego identyfikatora produktu, czyli S-PID.

Wymóg dotyczący PID obejmuje jednak również:

identyfikator produktu nadany przez sprzedawcę, M-PID, na przykład kod SKU sprzedawcy, numer artykułu lub kod produktu stosowany przez platformę sprzedażową;

niestandardowy identyfikator produktu nadany przez producenta, NS-PID, na przykład numer części nadany przez producenta, numer modelu lub fabryczny kod produktu.

Czy potrzebuję kodu EAN, jeśli sprzedaję produkty bez kodu kreskowego, na przykład wyroby ręczne, pr

Nie. Nie trzeba tworzyć kodu EAN wyłącznie ze względu na wymagania dotyczące PID.

Standardowy identyfikator produktu, taki jak EAN lub GTIN, należy podać tylko wtedy, gdy został już nadany danemu produktowi. Jeśli produkt nie ma powszechnie uznawanego standardowego identyfikatora, pole S-PID nie jest obowiązkowe.

Nadal trzeba jednak podać obowiązkowy identyfikator M-PID oraz niestandardowy identyfikator producenta NS-PID dla każdego produktu objętego wymaganiami.

Czy mogę używać kodu SKU do wszystkich celów?

Nie. Kod SKU może być zwykle używany jako identyfikator produktu nadany przez sprzedawcę, czyli M-PID, ale nie zastępuje automatycznie pozostałych rodzajów identyfikatorów.

Należy również podać niestandardowy identyfikator producenta NS-PID, taki jak numer części nadany przez producenta, numer modelu lub fabryczny kod produktu. Jeśli produkt ma już uznany identyfikator, na przykład EAN lub GTIN, należy go również podać jako S-PID.

Sprzedaję ten sam produkt na Amazonie i we własnym sklepie internetowym. Czy potrzebuję jednego iden

Ten sam fizyczny produkt może mieć różne identyfikatory M-PID w zależności od kanału sprzedaży. Amazon może na przykład identyfikować produkt za pomocą numeru ASIN, podczas gdy własny sklep internetowy sprzedawcy może używać wewnętrznego kodu SKU lub numeru artykułu.

Należy podać identyfikator M-PID powiązany z kanałem, za pośrednictwem którego sprzedano produkt.

Identyfikatory producenta powinny pozostać powiązane z samym produktem. Oznacza to, że NS-PID oraz, jeśli są dostępne, EAN lub GTIN mogą pozostać takie same, nawet jeśli M-PID różni się pomiędzy Amazonem a własnym sklepem internetowym.